Van overleven naar bewust bewegen
De sportschool hielp mij ook om uit mijn eenzaamheid te komen. Het werd een omgeving waarin ik tussen andere mensen kon zijn, maar tegelijkertijd helemaal bij mezelf mocht blijven. Niemand keek op mijn vingers. Ik mocht zelf ontdekken wat voor mij werkte en vanuit rust leren voelen wat mijn lichaam mij vertelde.
Door krachttraining kwam ik letterlijk steeds meer in mijn lichaam. Mind-muscle connection kreeg voor mij daardoor bijna een dubbele betekenis. Voel ik de juiste spier? Is mijn techniek goed? Kan ik vandaag nog wat extra geven? Of is het juist sterker om een stap terug te doen?
Waar ik vroeger dacht dat sterker zijn betekende dat je altijd door moest gaan, leerde ik dat kracht juist ook zit in bewustzijn. Soms is groei een extra herhaling doen. Soms is groei stoppen wanneer je merkt dat het genoeg is en je rust nemen.
En misschien wel het belangrijkste: de sportschool liet mij zien dat er geen quick fix bestaat. Verandering kost tijd. Je mag dromen, doelen stellen en ergens naartoe werken, maar je hoeft jezelf niet af te straffen als het proces anders loopt dan je had bedacht. Je mag bijsturen. Je mag opnieuw beginnen. En je mag onderweg ook gewoon genieten van waar je nu al bent.
